Bijeg iz realnosti u /OPASAN/ spin

Izvor: srna

Objavio:

trebevic.net

- prije 5 mjeseci u

Tema

Foto izvor: Ilustracija/redakcija

Nakon dvije i po decenije satanizacije Republike Srpske, pristupilo se njenoj dekonstrukciji u glavama, prosječnog, Bošnjaka. Čemu ta opskurna strategija i kakve ona rezultate uopšte može imati u zemlji koja je nacionalno i vjerski podijeljena više nego 1992. godine?

“Tata, vidi Sunce!
Nije to Sunce, sine, to je Mesec”.
/”Andergraund” – Emir Kusturica, Dušan Kovačević/

Prema bošnjačkim političarima i medijima, u BiH nema ni Srba ni Republike Srpske, a uskoro će i /ustavni/ pojam “konstitutivnosti” otići u istoriju.

U namjeri da se BiH napravi po volji političkog Sarajeva, pa makar to bilo u totalnom neskladu sa realnošću, informativne emisije u bošnjačkim medijama i političke rasprave prepune su izraza “pravoslavni” kao zamjena za “Srbi”.

To je stara, a sada obnovljena, floskula prema kojoj u BiH žive samo pravoslavci /i katolici/, a Srbi i Hrvati su samo “izmišljotine velikosrpske i velikohrvatske politike”.

Taj sinhronizovani medijsko-politički spin treba da uđe u uši i glavu javnosti kao što su ušle fraze o “srpskoj agresiji” i “jedinim žrtvama” – bošnjačkim, te da iz spina prerastu o obrazovnu i političku “istinu”.

Ovakva propaganda, nevjerovatna za 21. vijek i još nevjerovatnija kada se uzme u obzir zaklinjanje političkog Sarajeva u multikulturno društvo, naslanja se na priču o tome da ne postoji “konstitutivnost”, da je to izmišljena kategorija, te da Dejtonski mirovni sporazum “nije dobro preveden”.

Tvrditi takve stvari u zemlji koja se, prema Ustavu, zasniva na nacionalnim kvotama, na toj istoj “nepostojećoj” konstitutivnosti, te na entitetskim i nacionalnim izbornim odrednicama, izgleda kao autistični pokušaj da se bošnjačka nacija ocvalim medijskim spinom iz realne BiH prebaci u izmaštanu.

Tome treba dodati jednoglasno svođenje Republike Srpske na “RS” ili “manji BiH entitet”, što su fraze koje koriste listom svi bošnjački mediji u Federaciji BiH u namjeri da potpuno izbrišu postojanje Srpske iz svijesti sopstvenih građana kada već ne mogu to da učine u realnosti.

Svođenje jedne republike na obične inicijale treba sutra da dovede do svođenja jednog naroda na njegovu vjersku sadržinu.

Istovremeno, već je pripremljena fraza o “bosanskom jeziku” u nezabilježenoj montipajtonovskoj redundaciji svijesti i logike prema kojoj jedan narod /Bošnjaci/ ne govori svojim, već državnim jezikom – “bosanskim”?!

Ova upadljiva medijska strategija nacionalnog i jezičkog poništavanja svojih susjeda, sa kojima njeni autori, navodno, žele da prave zajedničku državu za iole obrazovanijeg i upućenijeg posmatrača djeluje kao loš vic.

Ali, istovremeno, ona daje efekat u bošnjačkoj populaciji medijski i politički izolovanoj u “ratnoj svakodnevici”, u kojoj su “oni drugi” samo izvor nevolja, “agresori” i eksponenti “velikosrpske politike”.

Teško je za sve ove godine naći iole pristojniji procenat bar neutralnih, a kamoli afirmativnih, informacija iz Republike Srpske na federalnom medijskom tržištu.

Sada se, nakon dvije i po decenije satanizacije Srpske, pristupilo njenoj dekonstrukciji u glavama, prosječnog, Bošnjaka.

Čemu ta opskurna strategija i kakve ona rezultate uopšte može imati u zemlji koja je nacionalno i vjerski podijeljena više nego 1992. godine?

Na Srbe ne može djelovati, sem što ih može još više udaljiti od bilo kakve ideje zajedničkog života. Na Hrvate takođe.

Jedini uticaj ovaj politički spin, ako uđe i u školske klupe, kao što je već ušao stereotip o “agresiji”, imaće na bošnjačko društvo, koje će biti potpuno ideološki i nacionalno radikalizovano u uvjerenju da “Bosna pripada Bosancima”, te da u zemlji žive samo “Bosanci i Hercegovci”.

Slijepo vjerovanje u svoju istinu, koje je u neskladu sa stvarnim stanjem u društvu, može da dovede do ozbiljnih posljedica po one koji ga konzumiraju, u ovom slučaju Bošnjake, ali i one koji /ni krivi ni dužni/ žive u neposrednoj blizini.

U filmskom remek-djelu “Andergraund” Emira Kusturice i Dušana Kovačevića osnovni zaplet i tragedija junaka je u tome što jedni žive u podrumu u izmišljenom svijetu naučeni da je laž istina, a kada, usljed neočekivane havarije, izađu u realni svijet – nemilosrdno ga prilagođavaju svojoj istini.

Treba li reći da takav zaplet i u filmu, i u istoriji /posebno na ovim prostorima/ dovodi do krvoprolića i užasa.

Zar ne bi bilo normalno da jedni druge oslovljavamo onako kako se zaista zovemo, da prihvatimo različitosti i živimo svoje živote, a ne one diktirane iz političkih /često stranih/ kabineta?

Da izađemo iz tog mračnog filmskog podruma u kojem se konstantno smjenjujemo, pogledamo se napokon u oči i pozdravimo kao komšije?

Dobar dan, ja sam iz Republike Srpske, a vi?

Napomena: komentari čitalaca ne predstavljaju ni na koji način stav redakcije portala trebevic.net. Za sadržaj i tačnost komentara čitalaca ne odgovaramo. Sadržaj se pregleda i neprimjereni komentari se ne objavljuju. Portal trebevic.net zadržava pravo brisanja komentara bez najave i bez objašnjenja.

Uslovi komentarisanja: Poštovani, pri objavi komentara molimo Vas za kulturno izražavanje. Administrator neće objaviti komentare koji na bilo koji način vrijeđaju druge po bilo kojoj osnovi ili svojim sadržajem nisu na adekvatnom mjestu.

Redakcija Trebević Info Portala je u slučaju komentara koji izazivaju rasnu, nacionalnu ili vjersku mržnju, te potiču na nasilje dužna obavijestiti nadležne organe o takvom pristiglom komentaru.

Ostavite komentar