Srpska politika u ambisu popisa

Objavio:

kolumne

- prije 3 godine u

Peđa Kovačević

Opet se srpska politika pravi mutava, a srpski mediji brecaju na rezultate Popisa stanovništva u BiH.

Ova situacija me podsjeća na ratne godine, kad se nekoliko minuta prije svake veće eksplozije u Sarajevu iza nekog ćoška obavezno nalazila ekipa neke strane tv-kuće. Za to vrijeme na srpskoj strani nije postojala ni domaća tv-ekipa koja bi snimala dejstvovanje snajpera po Grbavici, Nedžarićima, Dobrinji, nisu postojali snimatelji koji bi snimili svakodnevno granatiranje Ilidže, Hadžića, Vogošće, Ilijaša.

Nije postojala ekipa koja bi snimala i pričala o skoro potpunoj opsadi tadašnjeg Srpskog Sarajeva i terorisanju stanovništva istog.Ali, postojali su beogradski urednici, koji su sjedeći, uz viski, bestidno projektovali lažne priče o bacanju srpske djece lavovima u sarajevskom zoološkom vrtu i priče o zločinima Hanke Paldum nad srpskim djevojčicama “u Hankinoj privatnoj javnoj kući”. Te tako i danas.

Dok su u toku Popisa stanovništva 2013. godine Muslimani na noge digli cijelu dijasporu, popisivali u džamijama, u privatnim kućama i po nekoliko desetina ljudi, dok su popisivali desetine, možda i stotine hiljada onih koji u BiH iz inostranstva dođu jednom godišnje, dotle su Srbi mirno slušali žalstvovanje onih koje su odabrali za svoje političke predstavnike, a koji bi trebalo da ih organizuju u istu akciju.Od stotina izbjeglih iz BiH – moje braće, sestara, rodbine, prijatelja i poznanika, koji žive od Srbije i Crne Gore do Australije i Amerike, ne znam nikoga ko je samostalno ili organizovano došao na Popis stanovništva u BiH .

Dakle, ne znam da je bilo koja institucija, nevladina organizacija ili bar Crkva organizovala odlazak Srba da se popišu na pradjedovskoj zemlji, u zemlji u kojoj su rođeni ili u njoj nekad živjeli. Od 1.365.093 Srba, 242.032 Jugoslovena (a znamo ko je uoči samog rata mogao biti Jugosloven u BiH) i 10.048 Crnogoraca sa Popisa stanovništva u BiH 1991. godine, danas je ostalo 1.086.733 onih koji se izjašnjavaju kao Srbi.

Bosni i Hercegovini, dakle, fali minimum 200.000 prijeratnih Srba, a taj broj moguće je da dostiže i cifru od 400.000 već pomenutih. Toliko o institucijama Republike Srpske, institucijama Republike Srbije, toliko o Srpskoj pravoslavnoj crkvi, o Srpskoj akademiji nauka i umjetnosti, srpskim privrednicima i svim organizacijama i pojedincima koji brinu o srpskom nacionalnom biću.

Ovo je ujedno i demant onima koji pričaju o velikosrpskoj ideologiji srpske države, crkve i njihovih institucija.

  1. Ne treba komentar, čovjek je sve rekao
    SANU- će se čitav život baviti da li je po srpskom Sretan ili Srećan
    Poliičari- će se ko fol baviti posljedicama. Ni to ih ne interesuje, nego kao ono: “Mi smo učinili sve”

  2. Mediji- će se baviti političaima i posljedicama, samo dok je aktuelno
    Nevladine organizacije- ?, ma to ne postiji
    Crkva- iako smo preživili komunizam-boljševizam-titoizam, crkva je ostala institucija za krštenja, vjenčanja, parastose, prekađivanje…, tu se njena uloga završava

Ostavite komentar

Oglasi

Slider
Slider