Srpska politika u ambisu popisa

Objavio:

Peđa Kovačević

- prije 3 godine u

kolumne

Opet se srpska politika pravi mutava, a srpski mediji brecaju na rezultate Popisa stanovništva u BiH.

Ova situacija me podsjeća na ratne godine, kad se nekoliko minuta prije svake veće eksplozije u Sarajevu iza nekog ćoška obavezno nalazila ekipa neke strane tv-kuće. Za to vrijeme na srpskoj strani nije postojala ni domaća tv-ekipa koja bi snimala dejstvovanje snajpera po Grbavici, Nedžarićima, Dobrinji, nisu postojali snimatelji koji bi snimili svakodnevno granatiranje Ilidže, Hadžića, Vogošće, Ilijaša.

Nije postojala ekipa koja bi snimala i pričala o skoro potpunoj opsadi tadašnjeg Srpskog Sarajeva i terorisanju stanovništva istog.Ali, postojali su beogradski urednici, koji su sjedeći, uz viski, bestidno projektovali lažne priče o bacanju srpske djece lavovima u sarajevskom zoološkom vrtu i priče o zločinima Hanke Paldum nad srpskim djevojčicama “u Hankinoj privatnoj javnoj kući”. Te tako i danas.

Dok su u toku Popisa stanovništva 2013. godine Muslimani na noge digli cijelu dijasporu, popisivali u džamijama, u privatnim kućama i po nekoliko desetina ljudi, dok su popisivali desetine, možda i stotine hiljada onih koji u BiH iz inostranstva dođu jednom godišnje, dotle su Srbi mirno slušali žalstvovanje onih koje su odabrali za svoje političke predstavnike, a koji bi trebalo da ih organizuju u istu akciju.Od stotina izbjeglih iz BiH – moje braće, sestara, rodbine, prijatelja i poznanika, koji žive od Srbije i Crne Gore do Australije i Amerike, ne znam nikoga ko je samostalno ili organizovano došao na Popis stanovništva u BiH .

Dakle, ne znam da je bilo koja institucija, nevladina organizacija ili bar Crkva organizovala odlazak Srba da se popišu na pradjedovskoj zemlji, u zemlji u kojoj su rođeni ili u njoj nekad živjeli. Od 1.365.093 Srba, 242.032 Jugoslovena (a znamo ko je uoči samog rata mogao biti Jugosloven u BiH) i 10.048 Crnogoraca sa Popisa stanovništva u BiH 1991. godine, danas je ostalo 1.086.733 onih koji se izjašnjavaju kao Srbi.

Bosni i Hercegovini, dakle, fali minimum 200.000 prijeratnih Srba, a taj broj moguće je da dostiže i cifru od 400.000 već pomenutih. Toliko o institucijama Republike Srpske, institucijama Republike Srbije, toliko o Srpskoj pravoslavnoj crkvi, o Srpskoj akademiji nauka i umjetnosti, srpskim privrednicima i svim organizacijama i pojedincima koji brinu o srpskom nacionalnom biću.

Ovo je ujedno i demant onima koji pričaju o velikosrpskoj ideologiji srpske države, crkve i njihovih institucija.

Autor: Peđa Kovačević
Napomena: komentari čitalaca ne predstavljaju ni na koji način stav redakcije portala trebevic.net. Za sadržaj i tačnost komentara čitalaca ne odgovaramo. Sadržaj se pregleda i neprimjereni komentari se ne objavljuju. Portal trebevic.net zadržava pravo brisanja komentara bez najave i bez objašnjenja.

Uslovi komentarisanja: Poštovani, pri objavi komentara molimo Vas za kulturno izražavanje. Administrator neće objaviti komentare koji na bilo koji način vrijeđaju druge po bilo kojoj osnovi ili svojim sadržajem nisu na adekvatnom mjestu.

Redakcija Trebević Info Portala je u slučaju komentara koji izazivaju rasnu, nacionalnu ili vjersku mržnju, te potiču na nasilje dužna obavijestiti nadležne organe o takvom pristiglom komentaru.
  1. Ne treba komentar, čovjek je sve rekao
    SANU- će se čitav život baviti da li je po srpskom Sretan ili Srećan
    Poliičari- će se ko fol baviti posljedicama. Ni to ih ne interesuje, nego kao ono: “Mi smo učinili sve”

  2. Mediji- će se baviti političaima i posljedicama, samo dok je aktuelno
    Nevladine organizacije- ?, ma to ne postiji
    Crkva- iako smo preživili komunizam-boljševizam-titoizam, crkva je ostala institucija za krštenja, vjenčanja, parastose, prekađivanje…, tu se njena uloga završava

Ostavite komentar

Your email address will not be published.