Srpsko Sarajevo 1992. – Dvadeset šest godina od stravičnog i nekažnjenog zločina tzv. ARBiH

Objavio:

Peđa Kovačević

- prije 3 sedmica u

kolumne

Navršilo se dvadeset šest godina od stravičnog zločina, koji su nad građanima Ilidže počinile snage takozvane Armije Republike Bosne i Hercegovine. Nekoliko granata ispaljenih s položaja samozvane armije, usmrtilo je sedamnaest i ranilo četrdeset Sarajlija, koji su čekali gradski prevoz ispred zgrade Opštine Ilidža.

Najmlađa žrtva ovog zločina, za koji nikad niko nije odgovarao, bio je Slađan Grgić, koji je u trenutku smrti imao samo 13, a najstarija žrtva imala je 82 godine. Istog dana, na istom mjestu, od iste zločinačke ruke, teško je ranjena i Slađanova sestra Sanja, koja i danas trpi i fizičke i duševne posljedice zločina.

Razornu moć granata ispaljenih s položaja takozvane Armije Republike Bosne i Hercegovine, opisuje činjenica da su porodice ubijenih svoje namilije prepoznavale po odjeći koju su tog dana nosili.

Tog dana, u agresiji na civilno stanovništvo Srpskog Sarajeva ubijeni su: Žarko Kreštalica, Milojka Tambur, Ružica Martinović, Slađan Grgić, Branka Milošević, Nataša Kvesić, Tomislav Milanović, Zdravko Šutalo, Mira Delić, Petko Radovanović i mnogi drugi Ilidžanci.

Poražavajuća je činjenica da se sva ova imena, kao i imena svih civila koje su ubili pripadnici takozvane Armije Republike Bosne i Hercegovine, nalaze na spisku ubijenih građana Sarajeva, a svijetu se predstavljaju kao „žrtve srpske agresije na Sarajevo i Bosnu i Hercegovinu“.

„Crvena linija“, jedna od najvećih laži poslijeratnog Sarajeva

Molim vas, znate da ja živim ovdje na Ilidži i ne želim nikakve probleme. Nemojte me fotografisati. Imala sam 14 godina i odlično se sjećam tog dana. Prizore sam posmatrala s distance. I prije i nakon tog događaja, muslimanske granate su padale po Ilidži, ali to je nastrašniji ratni prizor koji pamtim. Krvi je bilo svuda naokolo. Boli me, ne što muslimanski mediji ne govore o tom zločinu, ne što za Slađana na Ilidži danas niko ne zna, već što polako, našu žrtvu zaboravljaju mediji, političari i naš narod u Srpskoj. O Srbiji da ne govorim – kazala je gospođa koja je i nakon predaje Ilidže Federaciji Bosne i Hercegovine s porodicom ostala na svom ognjištu.

Povodom godišnjice od stravičnog zločina na Ilidži, koja je nakon Dejstonskog mirovnog sporazuma poklonjena Federaciji Bosne i Hercegovine, obratio sam se Opštini Ilidža s pitanjem da li i na koji način Opština obilježava stradanje svojih građana i da li se može očekivati da Opština na bilo koji način označi mjesto stradanja sedamnaest nedužnih civila. Odgovor koji su, pretpostavljamo, u Opštini, što zbog ćirilice, što zbog samih pitanja protumačili kao provokaciju, nisam dobio. S istim pitanjima obratio sam se i Vladi Županije Sarajevo, ali ni na toj adresi nisam uspio dobiti odgovor.

Kratku analizu ratnih dešavanja na teritoriji Sarajeva, uključujući i priču o ovom zločinu, možete pročitati na sljedećem linku:

Krvavi pir merhametli vanzemaljaca – Ilidža 1992.

Autor: Peđa Kovačević
Napomena: komentari čitalaca ne predstavljaju ni na koji način stav redakcije portala trebevic.net. Za sadržaj i tačnost komentara čitalaca ne odgovaramo. Sadržaj se pregleda i neprimjereni komentari se ne objavljuju. Portal trebevic.net zadržava pravo brisanja komentara bez najave i bez objašnjenja.

Uslovi komentarisanja: Poštovani, pri objavi komentara molimo Vas za kulturno izražavanje. Administrator neće objaviti komentare koji na bilo koji način vrijeđaju druge po bilo kojoj osnovi ili svojim sadržajem nisu na adekvatnom mjestu.

Redakcija Trebević Info Portala je u slučaju komentara koji izazivaju rasnu, nacionalnu ili vjersku mržnju, te potiču na nasilje dužna obavijestiti nadležne organe o takvom pristiglom komentaru.

Ostavite komentar