Na kafi sa Stefanom Mojsilovićem

Izvor: redakcija

Objavio:

trebevic.net

- prije 2 godine u

Na kafi sa

SPD “Sloga” postoji od 1888. godine i prvi je sarajevski mješoviti hor sastavljen od domaćeg stanovništa. Postojao je, godinu dana ranije osnovan, muški hor sastavljen od austrougarskih oficira. Većina pjevačkih društava na srpskom govornom prostoru, osnivana su prvo kao muški horovi, a  “Sloga” se može pohvaliti da je od osnivanja imala i muške i ženske članove.

Djelovanje “Sloge” možemo pratiti kroz istorijske prilike koje su se događale na ovom uvijek nemirnom prostoru, pa je tako sa svakim državnim uređenjem dostizala vrhunac ili bila zabranjivana. U Austrougarskoj su Srbi, vidjevši da svaki oružani otpor nailazi na uništenje, počeli osnivati pjevačka društva. Pod velom “pjevanja i narodne zabave” u stvari čuvali su identitet i kulturu svog naroda, a tajno su kovali planove kako se na svaki mogući način osloboditi okupatora. Nakon Gavrilovog pucnja za slobodu, sarajevsko “građanstvo” naklonjeno okupatoru, je uništilo tadašnji “Slogin” dom, jer su znali da su se tu okupljali Mladobosanci, da je “Sloga” prva dizala glas kroz pozorišne predstave, čitaonicu i bibloteku, da je ona tada uz mostarske Šantićeve “Gusle” bila nosilac svih kulturnih aktivnosti Srba u BiH.

Oslobođenjem 1918. g. “Sloga” dobija nova krila i postaje jedno od vodećih društava u Kraljevini Jugoslaviji i dostiže svoj potpuni vrhunac. Odlazi na turneje širom zemlje, pjeva pred Kraljem i Kraljicom, izvodi najpoznatija djela horske muzike prateći savremene muzičke tokove u Evropi i 1939. g. svojim novcem kupuje sopstvenu zgradu. Nepune dvije godine provodi u toj zgradi, ali je i dalje na prvom mjestu za zabavu omladine u Sarajevu. Iako ukinuta ’41. i sa zabranom obnavljanja Društva ’45. “Slogina” zgrada je pod tim imenom ostala do danas.

Horisti “Sloge” sa dirigentom Ljubom Bajcem se nastavljaju okupljati u sarajevskoj Sabornoj crkvi i tako produžavaju njen opstanak iako bez zvaničnog imena “Srpsko pjevačko društvo”. Pokušaji ’90. i ’93. godine da se Društvo ponovo zvanično registruje dobija svoje ostvarenje tek 2006.g. sa dirigentom đakonom Duškom Sandićem i „Sloga“ kao dio Mitropolije Dabrobosanke opstaje do danas.

Dirigent “Sloge” mr Stefan Mojsilović, rođen je 1988. godine u Sarajevu. Poslije završene bogoslovije Svetog Petra Dabrobosanskog u Foči, 2007. godine upisao je Smjer za crkvenu muziku i pojanje na Muzičkoj akademiji Univerziteta u Istočnom Sarajevu, gdje je diplomirao 2011. godine. Kroz cijelo školovanje pjevao je u raznim horovima i vokalnim ansamblima, a najveće iskustvo stekao je u Horu bogoslovije i u Kamernom horu Smjera za crkvenu muziku i pojanje, pod dirigentskim rukovođenjem profesora Rada Radovića. Stefana smo zatekli u pauzi između proba i iskoristili priliku da napravimo kratki intervju

Šta je najvažnije da bi se moglo postati dirigentom?

Da bi se postalo dirigentom na prvom mjestu potrebno je kvaliteno obrazovanje i ljubav prema tom pozivu. Zato se u muzičkom svijetu posebno naglašava čija ste “klasa” tj. kod kog ste profesora ili profesorice “pekli zanat”. Zatim u daljem dirigentskom radu presudno je prethodno iskustvo kroz pjevanje ili sviranje u nekom ansamblu. Vremenom se pokažu i neki drugi faktori pored muzičkog predznanja da bi neko postao, a i ostao dirigent (pedagoški rad, komunikacijske sposobnosti, organizacija i sl.)

Na koji način se dirigenti pripremaju za nastup, kako vi vježbate?

Priprema zavisi od težine nastupa, a sigurno je različita kod svih dirigenata. Većina priprema prođe kroz bezbroj proba, a koncert dođe kao vrhunac. Pored proba dirigenti se baziraju na izbor repertoara kao jednog od njihovih doprinosa na muzičkoj sceni. Izbor određenog opusa nekog kompozitira, opere i sl. obogaćuje grad u kom nastupaju ili povećevaju muzički kvalitet u okruženju u kome rade. Lično nemam neke posebne pripreme, osim već one prirodne kroz generalne probe sa horom. Iskustvo na prvim probama i nastupima daje veliku sigurnost u daljem radu, tako da se za svaki sljedeći nastup rad sa horom ide lakše, ali zato ozbiljnije i time se i na svaku sitnicu obraća pažnja.

Koliko članova broji Vaš hor, koliko je minimalno članova potrebno da bi bio neophodan dirigent da ih vodi, ili se to određuje po drugom nekom kriterijumu?

Naša “Sloga” broji oko 30 redovnih članova i 10 – ak vanrednih. Zavisi od vrste ansambla (jednorodni ili mješoviti hor) koliko je minimalno potrebno članova, ali taj broj ne igra veliku ulogu u kreiranju bilo kog horskog ansambla. Možemo uzeti i broj od minimalno 4 člana (kvartet) zbog četiri obavezne horske grupe tj. “glasa” u svakom mješovitom horu (sopran/alt i tenor/bas). Po nekim kriterijumima svaki hor ispod 16 članova je ansambl, 16-32 kamerni hor, a sve iznad toga veliki hor.

Da li bi Vi kao dirigent hora mogli da budete dirigent orkestra, koliko se to dvoje razlikuje?

Iako sam se ja prvenstveno školovao za horskog dirigenta, sa određenim pripremama mogao bih za početak dirigovati manjim orkestrom, ali za nešto ozbiljnije bilo bi neophodan duži vremenski period priprema za to. Razlika je u tome što su većina djela za orkestre i instrumentalnu muziku uopšte, zbog prirode istrumenta pisana složenije, pa je time rad sa orkestrom na jednom većem nivou nego sa horom. Hor je ograničen na 4 osnovne grupe, koje ponekad dijele na još dvije ili tri podgrupe, dok je kod orkestra taj broj mnogo veći.

Gdje se održavaju probe hora i koliko često?

Probe se održavaju u zgradi Mitropolije Dabrobosanke kraj Saborne crkve i to dva puta sedmično, podijeljene na horske glasove.

Koji su najznačajniji nastupi koji su do sada bili u 2016. godini i koji su u planu?

Kao najznačajnije nastupe možemo izdvojiti Božićnu i Vaskršnju Liturgiju na kojima je “Sloga” odgovarala uz direktan televizijski prenos. Takođe prvi Vaskšnji koncert u crkvi Svetog Preobraženja u Sarajevu je prevazišao sva očekivanja. U planu su nastupi u Sarajevu, Beogradu, Negotinu…

Koliko je “Sloga” aktivna u pogledu takmičenja? I da li ih ima i na međunarodnom nivou?

Ativni smo toliko koliko nam okolnosti dozvole. Prije svega materijalne, koje su za sada veoma skromne. Odlaske na takmičenja nam diktira i vremenski period, praznici, raspusti, ljetni godišnji odmori i sl. “Sloga” je 2014. Osvojila zlatnu medalju na festivalu horske muzike “Majske muzičke svečanosti” u Bijeljini u kategoriji mješovitih horova. Sada smo u fazi priprema za dva veoma velika i značajna takmičenje/festivala: “Horovi među freskama” u Beogradu i “Mokranjčevi dani” u Negotinu.

Od koga sve imate podršku, uključujući i materijalnu i, da li je ona dovoljna da normalno funkcionisanje hora?

Na prvom mjestu tu je podrška naše Mitropolije Dabrobosanske, koja nas je kao majka čuvala svih ovih 128 godina postojanja i bez čije duhovne i finansijske pomoći mi danas ne bismo praktično ni postojali. Ona pak, nije dovoljna za neko ozbiljnije funkcionisanje pa tako tražimo i druge izvore finansiranja, putem javnih konkursa i grantova državnih institucija, sponzorstava i sl. U proteklih nekoliko godina, veliku pomoć imali smo od Ministarstva kulture i sporta Federacije BiH, Kantona Sarajevo, Ministarstava spoljnih poslova, te kulture i informisanja Republike Srbije, uz čiju sredstva ostvarujemo sadašnje projekte.

Pravite li audiciju za prijem novih članova i koliko je to puta godišnje ako audicije postoje?

Audicije pravimo tokom cijele godine na svim probama, jer se veoma mali broj novih članova prijavljuje, što je razumljivo u i kakvom društvu i sistemu živimo i šta se danas predstavlja kao kulturna scena u BiH.

Postoje li nove informacije o povratu zgrade “Sloge” u Sarajevu koja je nakon drugog svetskog rata nacionalizovana?

Za sada nemamo nikakvih novih informacija u vezi naše zgrade, koja je 50-ih godina dograđena i data na korištenje nekim drugim kulturnim institucijama koje su bili “projekti” komunističke vlasti. “Sloga” je po mnogu čemu u gotovo svakom sistemu bila nepoželjna, da li zbog svog imena ili načina djelovanja.

Jeste li zadovoljni posjećenošću na nastupima i kako naša publika reaguje na vrstu muzike koju vi njegujete?

Veoma smo zadovoljni posjećenošću što nam i daje nadu i podstrek da ovo što radimo ima smisla. Pozitivne kritike stručne javnosti potvrđuju uspješan rad, a to uvijek publika nagradi gromoglasnim aplauzima. Izvođačima na sceni aplauz publike određuje dalji rad, a sa druge strane zadatak određenog ansambla, između ostalih je da stvori dobar ukus kod slušalaca. Aplauzi koji ne prestaju na kraju koncerata i tzv.vraćanje “na bis” je nešto što našem horu, a sigurno i svim drugim ansamblima, daje onu neopdhodnu potporu za još vrijedniji rad.

Napomena: komentari čitalaca ne predstavljaju ni na koji način stav redakcije portala trebevic.net. Za sadržaj i tačnost komentara čitalaca ne odgovaramo. Sadržaj se pregleda i neprimjereni komentari se ne objavljuju. Portal trebevic.net zadržava pravo brisanja komentara bez najave i bez objašnjenja.

Uslovi komentarisanja: Poštovani, pri objavi komentara molimo Vas za kulturno izražavanje. Administrator neće objaviti komentare koji na bilo koji način vrijeđaju druge po bilo kojoj osnovi ili svojim sadržajem nisu na adekvatnom mjestu.

Redakcija Trebević Info Portala je u slučaju komentara koji izazivaju rasnu, nacionalnu ili vjersku mržnju, te potiču na nasilje dužna obavijestiti nadležne organe o takvom pristiglom komentaru.

Ostavite komentar