Tužilac Sedin Idrizović umanjivao zločine za zločine u Vozući

Izvor: srna.rs

Objavio:

trebevic.net

- prije 9 mjeseci u

BiH

Tužilac Tužilaštva BiH Sedin Idrizović vodi postupak protiv bivšeg komandanta Trećeg korpusa tzv. Armije BiH Sakiba Mahmuljina za zločine u Vozući na neprimjeren način – jer je smanjen broj dokazanih ratnih zločina, a sukob u BiH je neodrživo kvalifikovan kao “međunarodni oružani”, ističe ekspert za borbu protiv terorizma Dževad Galijašević.

“Sudski proces sve više liči na farsu”, navodi Galijašević u autorskom tekstu za Srnu pod nazivom “Vozuća kao prijetnja, ratni zločin i sramota BiH”.

Haška istraga iz 2012. godine protiv Mahmuljina – za genocid

On podsjeća da je Tužilaštvo BiH, još prema nalogu glavnog tužioca Haškog tribunala Serža Bramerca, otvorilo istragu protiv Mahmuljina 2012. godine za udruženi zločinački poduhvat u izvršenju ratnog zločina – genocida.

Galijašević navodi da je optužnica, koja je poslije toga podignuta, bazirana na komandnoj odgovornosti, ali je očigledno i potpuno redukovana na manji broj nepobitno utvrđenih zločinačkih akata.

“Iznuđeno suđenje je počelo iznošenjem dokaza optužbe i na samom početku je vidljivo da Tužilaštvo BiH, a posebno tužilac Sedin Idrizović vode ovaj postupak na neprimjeren način”, naglašava Galijašević u dijelu autorskog teksta sa pod naslovom “Ubijanje svjedoka i istine u procesu protiv Sakiba Mahmuljina”.

Prema njegovim riječima, uz vidljivo smanjeni broj nepobitno utvrđenih i dokazanih krivičnih djela ratnog zločina, primjetna je u optužnici politički motivisana kvalifikacija ratnog sukoba u BiH kao “međunarodnog oružanog sukoba”, iako je Haški tribunal u nekoliko pravosnažnih presuda jasno utvrdio, pa definisao rat u BiH kao “unutrašnji oružani sukob”, što znači građanski rat.

Riječ je o predmetima protiv Duška Tadića iz Prijedora, Dragoljuba Kunarca iz Foče, ali i Envera Hadžihasanovića, Mehmeda Alagića i Amira Kubure.

Galijašević ističe da, iako su u ratu učestvovali vojnici iz Sirije, Egipta, Turske, Saudijske Arabije, Alžira, Tunisa, ali i mnogih drugih islamskih država, to ne znači da su te zemlje izvršile agresiju na BiH i neki od njenih ustavotvornih naroda. Ali su, dodaje on, svakako u tom ratu činili brutalne, vjerskim ekstremizmom inspirisane zločine.

On navodi da bi se o tim zločinima, načinu izvršenja i obimu Tužilaštvo BiH trebalo informisati barem u tri pravosnažne i davno izvršene presude pred Haškim tribunalom.

“Ali, pravosuđe u Sarajevu /Tužilaštvo i Sud BiH/ očigledno ne želi da na isti način prema Srbima, Hrvatima i Bošnjacima tretira već utvrđene činjenice i presude u Hagu, niti da zakon i pravila primijenjena u Prijedoru i Foči budu primijenjena u Sarajevu”, naglasio je Galijašević.

“Karakter sukoba: unutrašnji oružani sukob”

Galijašević podsjeća Tužilaštvo BiH da je u predmetu protiv načelnika Generalštaba Envera Hadžihasanovića i komandanta Sedme muslimanske brigade Amira Kubure, presudom od 15. marta 2006. godine, napisano krupnim slovima kao naslov: “KARAKTER SUKOBA: UNUTRAŠNjI ORUŽANI SUKOB” , i u dvije tačke to je precizno objašnjeno i dokazano.

U predmetu protiv u Hagu osuđenog Rasima Delića i presudi, Sud se ovim pitanjem više nije ni bavio nego je to smatrao nepobitno utvrđenom činjenicom.

Galijašević navodi da je Idrizović zanemario mnoge dokazane zločine i cijelu optužnicu sveo na “više od” 50 ubijenih zarobljenika srpske nacionalnosti, iako se iz presude Rasimu Deliću i Hadžihasanoviću i Kuburi vidi da je broj ubijenih, mučenih i ritualno zaklanih više od 92.

“Hrvati pobijeni u selima Maline i Bikoši, njih 24 nisu dio ove optužnice, iako su brutalno pobijeni od odreda žEl mudžahedinž, kao ni Srbi i Hrvati ubijani u Zenici i srednjoj Bosni, te ni drugi zločini za koje je Mahmuljin morao znati i koje je morao sankcionisati ako ih nije mogao sprečiti”, ističe Galijašević.

Dokazi iz predmeta Rasim Delić koje Tužilaštvo BiH može primijeniti

U predmetu protiv Rasima Delića, osuđenog u Hagu na tri godine zatvora, utvrđene su tri serije zločina koji su u presudi navedeni kao “ubistvo i okrutno postupanje u vezi s tri incidenta Maline-Bikoši u junu 1993. godine, Livade i logor Kamenica u julu i avgustu 1995. godine i logor Kamenica i Kesten u septembru 1995. godine”.

Prvi incident odnosi se na lišavanje života oko 24 zarobljenih Hrvata, civila i vojnika Hrvatskog vijeća odbrane /HVO/ koje su izvršili strani muslimanski borci mudžahedini. Navodi se da je u tom istom incidentu iz vatrenog oružja ranjeno još najmanje šest Hrvata. Navodi se da su se krivična djela odigrala u junu 1993. u selu Bikoši u opštini Travnik u srednjoj Bosni.

Drugi incident odnosi se na lišavanje života trojice zarobljenih vojnika Vojske Republike Srpske /VRS/, te na okrutno postupanje sa zarobljenim pripadnicima VRS u julu i avgustu 1995. godine koje su izvršili mudžahedini iz odreda “El mudžahedin”, za koji tužilac tvrdi da je bio u sastavu tzv. Armije BiH.

Navodi se da su krivična djela počinjena u selu Livade u opštini Zavidovići i u logoru kojim je upravljao odred “El mudžahedin” u dolini rijeke Gostović u blizini Zavidovića. Taj logor bio je poznat i kao logor Kamenica. Navodi se da su počinioci tih krivičnih djela pripadnici odreda “El mudžahedin”.

Treći incident odigrao se u septembru 1995. godine, a odnosi se na lišavanje života dvojice vojnika VRS u blizini sela Kesten u opštini Zavidovići, kao i na okrutno postupanje i lišavanje života oko 52 zarobljenih vojnika VRS, lišavanje života jednog starijeg Srbina i okrutno postupanje s desetoricom zarobljenih vojnika VRS-a u logoru Kamenica. Ponovno se navodi da su počinioci bili vojnici odreda “El mudžahedin”.

Galijašević navodi da, iako teške zločine Tužilaštvo u Hagu naziva incidentima, ipak su ove tri serije zločina dokazane i nepobitne, bez obzira na suženu odgovornost za njih.

On navodi da je i presuda Hadžihasanović-Kubura detaljno objasnila mnoge zločine u srednjoj Bosni, navela broj ubijenih u raznim kampovima i logorima, bavila se Zenicom i logorom u Kazneno-popravnom domu, logorom u muzičkoj gimnaziji, mučenjima i ubijanjima civila srpske i hrvatske nacionalnosti.

Istovremeno, ova presuda detaljno je opisala nastanak i djelovanje Trećeg korpusa, razmatrajući ulogu svih brigada ovog korpusa, a posebno njihovu vezu sa mudžahedinima.

Iako se i u analizi Trećeg korpusa bavio odredom “El mudžahedin”, Haški tribunal je posebno u ovoj presudi analizirao sve dokaze vezane za mudžahedine od njihovog dolaska u BiH, paravojnog djelovanja do organizovanja u jedinice Trećeg korpusa, njihovih vojnih baza i posebnu njihovih zločina, načina njihovog izvršenja, vjerskoj motivaciji i brutalnosti.

Od mudžahedinskih baza do paradžemata i terorističkih kampova

Mudžahedinskim bazama Sud u Hagu posvećuje posebnu pažnju, a posebno su istaknute baza u Poljanicama, baza u Orašcu, grad Travnik, grad Zenica, Arnauti, Bijelo Bučje i Ravno Rostovo.

“Nespremnost da se suoči sa ratnim zločinima mudžahedina i vlastitom odgovornošću, političko Sarajevo, omogućilo je da se islamističko teroristička hobotnica razvija upravo iz navedenih vojnih mudžahedinskih baza i da danas upravo na tim mjestima funkcionišu tzv. paradžemati, a tačnije teroristički kampovi”, naglašava Galijašević.

On ističe da su osnovni izvori prava u ovim navedenim presudama i Tužilaštvo BiH mora u najmanju ruku primijeniti dokaze prikupljene u predmetima “Delić” i “Hadžihasanović-Kubura”.

Tužilaštvo mora, naglašava Galijašević, i da prestane da se bavi umanjivanjem i prikrivanjem zločina, kao i da prestane da politički motivisanim predmetima i optužnicama ispisuje lažnu istoriju proteklog rata, koja nikome ne može donijeti ništa dobro.

Napomena: komentari čitalaca ne predstavljaju ni na koji način stav redakcije portala trebevic.net. Za sadržaj i tačnost komentara čitalaca ne odgovaramo. Sadržaj se pregleda i neprimjereni komentari se ne objavljuju. Portal trebevic.net zadržava pravo brisanja komentara bez najave i bez objašnjenja.

Uslovi komentarisanja: Poštovani, pri objavi komentara molimo Vas za kulturno izražavanje. Administrator neće objaviti komentare koji na bilo koji način vrijeđaju druge po bilo kojoj osnovi ili svojim sadržajem nisu na adekvatnom mjestu.

Redakcija Trebević Info Portala je u slučaju komentara koji izazivaju rasnu, nacionalnu ili vjersku mržnju, te potiču na nasilje dužna obavijestiti nadležne organe o takvom pristiglom komentaru.

Ostavite komentar

Your email address will not be published.